قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان بدنه اصلی قانون حق تکثیر در ایران است، این قانون با هدف حمایت از حقوق مادی و معنوی مولفین، مصنفان و هنرمندان به وجود آمده و شامل ۳۳ ماده و ۳ تبصره می‌باشد که پس از تصویب مجلس سنای ایران در تاریخ دوشنبه، ۳ آذر ۱۳۴۸ در جلسه روز پنجشنبه، ۱۱ دی ۱۳۴۸ به تصویب مجلس شورای ملی رسید. در تاریخ ۳۱ مرداد ۱۳۸۹ طرح اصلاح ماده ۱۲ این قانون به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و بعد از تایید شورای نگهبان، به دولت ابلاغ شد.

قانون حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرم‌افزارهای رایانه‌ای برای حمایت از حقوق مادی و معنوی پدیدآورندگان نرم‌افزارهای رایانه‌ای و آثاری که برای اولین‌بار در ایران به ثبت رسیده‌اند مشتمل بر ۱۷ ماده و یک تبصره در سال ۱۳۷۹ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. آیین‌نامهٔ اجرایی این قانون در سال ۱۳۸۳ تصویب و در سال ۱۳۸۹ اصلاحیه‌ای به آن افزوده شد.

در قوانين ايران، حمايت از حقوق مالكيت صنعتي داراي سابقه طولاني است و قوانين متعددي در رابطه با مالكيت صنعتي به تصويب رسيده و نخستين قانوني كه در ايران در اين زمينه به تصويب رسيده به سال 1304 برمي‌گردد.در سال 1310 نيز با توجه به شرايط و احتياج‌هاي زمان، قانون ثبت علائم و اختراعات در 51 ماده به تصويب مجلس وقت رسيد. در نهایت، قانون ثبت اختراعات، طرح‌های صنعتی و علائم تجاری در جلسه ۷ آبان ۱۳۸۶ مجلس شورای اسلامی طبق اصل ۸۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب گردید و پس از موافقت مجلس با اجرا آزمایشی آن به مدت ۵ سال، در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۶ به تأیید شورای نگهبان رسید.

در راستای اجراي ماده ۶۴ قانون ثبت اختراعات، طرحهاي صنعتي و علايم تجاري مصوب ۷/۸/ ۱۳۸۶ و بنا به پيشنهاد رئيس سازمان ثبت اسناد و املاک، آئين‌نامه اجرايي قانون ثبت اختراعات، طرح‌هاي صنعتي و علائم تجاري تدوین گردید و در تاريخ ۱/۱۱/۱۳۸۷ به تاييد و تصويب رياست محترم قوه قضائيه  وقت رسيد.

لینکهای مربوطه: